ترجمه : 19 اى پيغمبر تو كه مىبينى و ميدانى و ديگران هم متوجّه باشند كه اين زمين و آسمانها بدرستى و تمامى آفريده ى قدرت خداوند است 20 و اگر مقتضى باشد بر او دشوار نيست كه شما را نابود كند و ديگرى از نو بيافريند 21 و البتّه روزى فرا ميرسد كه همگان بفرمان حقّ نمودار ميشوند و آنها كه بيچاره و فرمانبر بوده - اند به آن فرماندهان متكبّر خود ميگويند : ما فرمانبر شما بوديم ، ايا ميتوانيد امروز در عوض چيزى از اين آزارها بر خود هموار كنيد تا ما كمى آسوده باشيم ؟ بجواب گويند : اگر ما به راه راست ميبوديم شما را ميبرديم ، اكنون پناهى نداريم و شكيبائى و بيقرارى هر دو يكسان است و سودى ندارد 22 [ و چون صحنه تمام شد و كار به آخر رسيد و هر كس جزاى خود ديد ] شيطان بپيروان خود چنين بگويد : وعده ى خداوند راست بود و درست ولى اغفال و تطميع من خلاف بود و دروغ و من را بر اين ملامت نيست كه شما خود پذيرفتيد ، چون تسلَّط من همان بود كه ديديد و تسليم شديد و ديگر بيش از آن توانائى ندارم و نه من و نه شما نتوانيم بفرياد يكدگر برسيم و من خود پيش از گول و گمراهى منكر اين فرمان و بد راهى بودم و شما من را شريك خالق خود كرديد و مطيع من شديد ، البتّه عذاب كافر بسيار سخت است و دردناك 23 و آنها كه مؤمن و نيكوكار بوده‌اند و پيرو شيطان نشده‌اند بامر حقّ در بهشتى جايشان ميدهند كه رودهاى آن جارى است و در آنجا پيوسته با خوشى و خوش آمد و سلامتى هستند 24 اكنون تو اى پيغمبر توجّه كن كه چگونه خداوند بيك داستان درستى و حقيقت را از نادرستى جدا مىكند . سخن پاك و پسنديده همانند درختى است تناور كه ريشه اش در اعماق زمين است و شاخه اش به آسمان 25 و ميوه اش بوقت ميرسد و بهره ميدهد 26 اين داستان حقّ براى تذكر مردم و داستان گفتار زشت آن درخت ناچيز است كه ريشه اش روى زمين است و بيكدم از جاى كنده و نابود است 27 و البتّه خداوند مؤمنين را بسخن حقّ و ثابت در دنيا استوار ميدارد و هم در آخرت پايدار و گمراه مىكند خداوند ستمكاران را [ و قدرت خداوند بينهايت است ] و هر چه مصلحت است مىكند 28 اى محمّد تو خود متوجّه شده اى به آن دسته